Monday, August 21, 2006

...



من اینهمه راه را مرده ام که این را بگويم
ارزش.. آن است که از تو کم کم ميگريزد ..برای من
نشسته ای کنار ساعت
نگاهت .. خسته ام ميکند
سفيدی کاغذ ميبارد
باز.. زير باران دست هايم کور است
گفته بودم.. سنگ ميشوم.. قلبی که زير آسفالت دست و پا ميزنم
اما
من
برای
تو
رفته
بودم
توی
..خودم

2 Comments:

Anonymous Anonymous said...

pelkam biseda laghzid
az lahze ke gozashtam
to rafte boodi
va ghalbat sard mizanad
az aanrooz , hame bichehreand dar negaham
gofte boodi
sang mishavi, shodi
ama
to
az
tarse
to
rafti
tooye
khodet

12:03 PM  
Anonymous Anonymous said...

moteasefam . ama na baraye to .baraye mokhtabe in jomleii ke neveshty :


ببين.. کم کم داری ارزشت رو پيشم از دست ميدی..خيلی راحت
نگفته بودم دم دمی مزاجم نه؟
مواظب باش پسر.. داری برام مثل يه دستمال کاغذی استفاده شده بی ارزش ميشی

vaghan barash moteasefam !

3:59 PM  

Post a Comment

<< Home